Hiç kimse nereden geldiklerini bilmiyordu, ama işte ormandaydılar: Kanga ve Küçük Roo.
Pooh, Christopher Robin’e sordu: "Buraya nasıl geldiler?"
Christopher Robin dedi ki: "Alışılmış Yoldan, anlıyorsan Pooh,"
ve Pooh, anlamadığı için, "Oh!" dedi. Sonra kafasını iki kez salladı ve, "Alışılmış Yoldan. Ah!" dedi.
Sonra arkadaşını, Piglet’i, ne düşündüğünü görmek için çağırmaya gitti. Ve Piglet’in evinde Tavşan’ı buldu. Böylece hepsi birlikte konuşmaya başladılar.
"Hoşuma gitmeyen şey şu," dedi Tavşan. "Biz burada — sen, Pooh, sen, Piglet ve ben — ve birden——"
"Ve Eeyore," dedi Pooh.
"Ve Eeyore — ve sonra birden——"
"Ve Baykuş," dedi Pooh.
"Ve Baykuş — ve sonra aniden——"
"Oh, ve Eeyore," dedi Pooh. "Onu unutuyordum."
"İşte — biz — buradayız," dedi Tavşan çok yavaş ve dikkatlice, "hepimiz, ve sonra, bir sabah uyanıyoruz ve ne buluyoruz? Aramızda Garip bir Hayvan buluyoruz. Daha önce hiç duymadığımız bir hayvan! Ailesini cebinde taşıyan bir hayvan! Ya ben ailemi cebimde taşısaydım, kaç cebe ihtiyacım olurdu?"
"On altı," dedi Piglet.
"On yedi, değil mi?" dedi Tavşan. "Ve bir tane de mendil için — on sekiz. Bir takımda on sekiz cep! Vaktim yok."
Uzun ve düşünceli bir sessizlik oldu... ve sonra Pooh, birkaç dakikadır kaşlarını çatarak düşünüyordu, "Ben on beş diyorum," dedi.
"Ne?" dedi Tavşan.
"On beş."
"On beş ne?"
"Ailen."
"Onlar ne olacak?"
Pooh burnunu ovuşturdu ve Tavşan’ın ailesinden bahsettiğini düşündüğünü söyledi.
"Ben mi?" dedi Tavşan umursamazca.
"Evet, dediğin şey——"
"Boşver, Pooh," dedi Piglet sabırsızca.
"Soru şu, Kanga hakkında ne yapacağız?"
"Oh, anladım," dedi Pooh.
"En iyi yol," dedi Tavşan, "şu olur. En iyi yol, Küçük Roo’yu çalmak ve saklamak, sonra Kanga, 'Küçük Roo nerede?' dediğinde, biz de 'Aha!' deriz."
"'Aha!'" dedi Pooh, prova yaparak. "'Aha! Aha! ... Tabii," dedi devam ederek, "Küçük Roo’yu çalmamış olsak da 'Aha!' diyebiliriz."
"Pooh," dedi Tavşan nazikçe, "hiç beynin yok."
"Biliyorum," dedi Pooh alçakgönüllülükle.
"'Aha!' diyoruz ki Kanga, Küçük Roo’nun nerede olduğunu bildiğimizi anlasın. 'Aha!' demek, 'Küçük Roo’nun nerede olduğunu sana söyleyeceğiz, eğer Ormandan gidip bir daha gelmeyeceğine söz verirsin' demek. Şimdi düşünürken konuşma."
Pooh köşeye gitti ve 'Aha!' demeyi o ses tonunda denedi. Bazen Tavşan’ın dediği gibi anlamlı geliyordu, bazen de gelmiyordu. "Sanırım bu sadece pratik," diye düşündü. "Kanga’nın da anlaması için pratik yapması gerekecek mi acaba?"
"Sadece bir şey var," dedi Piglet, biraz kıpırdanarak. "Christopher Robin’le konuşuyordum, ve dedi ki, bir Kanga Genellikle Daha Vahşi Hayvanlar Arasında Sayılır. Ben sıradan bir şekilde Vahşi Hayvanlardan korkmam, ama bilinir ki, Eğer Daha Vahşi Hayvanlardan Biri Yavrusu Olmadan Kalırsa, iki kat Vahşi olur. Bu durumda 'Aha!' demek belki de aptalca olur."
"Piglet," dedi Tavşan, kalemini çıkarıp ucunu yalamadan önce, "hiç cesaretin yok."
"Cesur olmak zor," dedi Piglet, hafifçe burnunu çekerek, "eğer sadece Çok Küçük Bir Hayvansan."
Çok meşgul bir şekilde yazmaya başlayan Tavşan başını kaldırdı ve dedi ki:
"Sen çok küçük bir hayvansın, bu yüzden önümüzdeki macerada Faydalı olacaksın."
Piglet, Faydalı olma fikriyle o kadar heyecanlandı ki artık korkmayı unuttu, ve Tavşan, Kangaların yalnızca kış aylarında Vahşi olduklarını, diğer zamanlarda ise Sevgi Dolu olduklarını söylediğinde, hemen işe koyulmak için sabırsızlanıyordu.
"Ya ben?" dedi Pooh üzgün bir şekilde. "Sanırım ben faydalı olamayacağım?"
"Boşver, Pooh," dedi Piglet teselli ederek. "Belki başka zaman."
"Pooh olmadan," dedi Tavşan ciddi bir şekilde kalemini açarken, "macera imkansız olurdu."
"Oh!" dedi Piglet, hayal kırıklığını belli etmemeye çalışarak. Ama Pooh, odanın bir köşesine gidip gururla kendi kendine dedi: "Bensiz imkansız! O türden bir Ayı."
"Şimdi hepiniz dinleyin," dedi Tavşan, yazmayı bitirdiğinde, ve Pooh ile Piglet ağzı açık, dikkatle dinlemeye başladı. Tavşan okudu:
KÜÇÜK ROO’YU YAKALAMA PLANI
1. Genel Notlar. Kanga bizden, hatta benden bile daha hızlı koşar.
2. Daha Genel Notlar. Kanga gözünü Küçük Roo’dan ayırmaz, o sadece cebinde güvenle dururken.
3. Dolayısıyla. Küçük Roo’yu yakalamak istiyorsak, uzun bir başlangıç yapmalıyız, çünkü Kanga bizden, hatta benden bile daha hızlı koşar. (Bkz. 1.)
4. Bir Düşünce. Eğer Roo Kanga’nın cebinden zıplasa ve Piglet içine girse, Kanga fark etmezdi, çünkü Piglet Çok Küçük Bir Hayvandır.
5. Roo gibi.
6. Ama Kanga’nın başka yöne bakıyor olması gerekir, Piglet zıpladığında görmemesi için.
7. Bkz. 2.
8. Başka Bir Düşünce. Ama eğer Pooh ona çok heyecanlı konuşuyorsa, bir an için başka yöne bakabilir.
9. Ve sonra Roo ile kaçabilirim.
10. Hızlıca.
11. Ve Kanga, farkı ancak sonradan fark eder.
Tavşan gururla bunu okudu ve bir süre kimse bir şey söylemedi. Sonra Piglet, sessizce ağzını açıp kapatırken, zorlanarak söyledi:
"Ve—sonra?"
"Ne demek istiyorsun?"
"Kanga fark ettiğinde?"
"O zaman hepimiz 'Aha!' deriz."
"Üçümüz mü?"
"Evet."
"Oh!"
"Ne oldu, Piglet?"
"Hiçbir şey," dedi Piglet, "üçümüz de söylüyorsak. Üçümüz de söylersek," dedi Piglet, "umurumda değil," dedi, "ama tek başıma 'Aha!' demek istemem. O kadar iyi gelmezdi. Bu arada," dedi, "kış aylarıyla ilgili söylediklerinden emin misin?"
"Kış ayları mı?"
"Evet, sadece Kış Aylarında Vahşi olmak."
"Ah, evet, evet, tamam. Peki Pooh? Ne yapman gerektiğini anladın mı?"
"Hayır," dedi Pooh Ayı. "Henüz değil," dedi. "Ne yapacağım?"
"Şey, Kanga’ya çok dikkat çekmeden konuşmak zorundasın."
"Oh! Ne hakkında?"
"İstediğin her şey."
"Mesela ona biraz şiir okumak gibi mi?"
"Tam olarak," dedi Tavşan. "Harika. Hadi bakalım."
Böylece hepsi Kanga’yı aramaya çıktı.
Kanga ve Roo, Ormanın kumlu bir bölümünde sessiz bir öğleden sonrayı geçiriyorlardı. Küçük Roo, kumda çok küçük sıçramalar yapmayı deniyor, fare deliklerine düşüp çıkıyor ve Kanga dolaşıp, "Bir sıçrama daha, sevgilim, sonra eve gitmeliyiz," diyordu. O sırada tepeyi çıkan kimdi? Pooh.
"İyi öğleden sonra, Kanga."
"İyi öğleden sonra, Pooh."
"Bana bak zıplıyorum," cıvıldadı Roo ve başka bir fare deliğine düştü.
"Merhaba, Roo, küçük dostum!"
"Biz eve gidiyorduk," dedi Kanga. "İyi öğleden sonra, Tavşan. İyi öğleden sonra, Piglet."
Tepeden gelen Tavşan ve Piglet, "İyi öğleden sonra," ve "Merhaba, Roo," dediler ve Roo’nun zıplamasını izlemek için durdular.
Ve Kanga da izledi…
"Oh, Kanga," dedi Pooh, Tavşan iki kez göz kırptıktan sonra, "Şiirle ilgileniyor musun hiç?"
"Neredeyse hiç," dedi Kanga.
"Oh!" dedi Pooh.
"Roo, sevgilim, bir sıçrama daha ve sonra eve gitmeliyiz."
Roo başka bir fare deliğine düşerken kısa bir sessizlik oldu.
"Devam et," dedi Tavşan, patisinin arkasından yüksek bir fısıltıyla.
"Şiir demişken," dedi Pooh, "gelirken küçük bir şiir uydurdum. Şöyleydi. Hı—şimdi bir bakalım——"
"Hayal et!" dedi Kanga. "Şimdi Roo, sevgilim——"
"Bu şiiri seveceksin," dedi Tavşan.
"Bayılacaksın," dedi Piglet.
"Çok dikkatli dinlemelisin," dedi Tavşan.
"Hiçbirini kaçırmamak için," dedi Piglet.
"Oh, evet," dedi Kanga, ama hâlâ Küçük Roo’ya bakıyordu.
"Nasıl gidiyor, Pooh?" dedi Tavşan.
Pooh hafifçe öksürdü ve başladı:
ÇOK AZ BEYİNLİ BİR AYI TARAFINDAN YAZILAN ŞİİRLER
Pazartesi, güneş sıcakken
Çok düşünürüm kendimce:
"Şimdi doğru mu, değil mi,
"Hangisi ne, ne hangisi?"
Salı günü, dolu ve kar yağarken,
Hissettiğim şey büyür durur
Çoğu kimse bilmez
Bunlar bun mu, yoksa bunlar mı?
Çarşamba, gökyüzü mavi olunca,
Ve başka işim yoksa,
Bazen merak ederim gerçekten
Kim ne, ne kim?
Perşembe, donmaya başlayınca
Ve ağaçlarda kırağı parlayınca,
Ne kadar kolay görülür
Bunlar kimin — ama bunlar kimin?
Cuma——
"Evet, değil mi?" dedi Kanga, Cuma’nın ne olduğunu duymadan. "Bir sıçrama daha, Roo, sevgilim, sonra gerçekten gitmeliyiz."
Tavşan, Pooh’a hızlı bir dürtme verdi.
"Şiir demişken," dedi Pooh çabucak, "hiç fark ettin mi o ağacı orada?"
"Hangisi?" dedi Kanga. "Şimdi Roo——"
"Tam orası," dedi Pooh, Kanga’nın arkasını işaret ederek.
"Hayır," dedi Kanga. "Şimdi zıpla, Roo, sevgilim, eve gideceğiz."
"Şu kuşa bakmalısın," dedi Tavşan. "Seni kaldırayım mı, Roo?" Ve Roo’yu patileriyle kaldırdı.
"Buradan kuşu görebiliyorum," dedi Pooh. "Yoksa balık mı?"
"Kuştan buradan bakmalısın," dedi Tavşan. "Balık değilse tabii."
"Balık değil, kuş," dedi Piglet.
"Öyle mi," dedi Tavşan.
"Bir sığırcık mı yoksa karatavuk mu?" dedi Pooh.
"İşte bütün mesele bu," dedi Tavşan. "Karatavuk mu, sığırcık mı?"
Ve nihayet Kanga kafasını çevirdi ve bakmaya başladı. Tam kafasını çevirir çevirmez, Tavşan yüksek sesle, "İçeri gir, Roo!" dedi ve Piglet Kanga’nın cebine zıpladı, Tavşan ise Roo’yu patilerinde tutarak olabildiğince hızlı kaçtı.
"Ah, Tavşan nerede?" dedi Kanga, tekrar dönerken. "Roo, iyi misin, sevgilim?"
Piglet, Kanga’nın cebinin dibinden tiz bir Roo sesi çıkardı.
"Tavşan gitmek zorunda kaldı," dedi Pooh. "Sanırım aniden gitmesi gereken bir şey düşündü."
"Ve Piglet?"
"Bence Piglet de aynı anda bir şey düşündü. Aniden."
"Şey, eve gitmeliyiz," dedi Kanga. "Hoşça kal, Pooh." Ve üç büyük sıçramayla gitti.
Pooh onu giderken izledi.
"Keşke ben de böyle zıplayabilseydim," diye düşündü. "Bazıları yapabiliyor, bazıları yapamıyor. İşte böyle."
Ama Piglet’in Kanga’nın yapamamasını istediği anlar da oldu. Ormandan eve uzun bir yürüyüş yaptıktan sonra, bir kuş olmayı diledi; ama şimdi Kanga’nın cebinin dibinde kendine doğru düşünüyordu:
"Bu almak eğer gerçekten uçacak asla."
Ve havaya kalkarken "Ooooooo!" dedi, ve inerken "Ayy!" dedi. Ve Kanga’nın evine giderken sürekli "Ooooooo-ayy, Ooooooo-ayy, Ooooooo-ayy" diyordu.
Tabii ki, Kanga cebinin düğmesini açar açmaz, ne olduğunu gördü. Sadece bir an korktuğunu düşündü, sonra korkmadığını anladı; çünkü Christopher Robin’in Roo’ya asla zarar gelmesine izin vermeyeceğine tamamen emindi. Bu yüzden kendi kendine dedi ki, "Eğer benimle şaka yapıyorlarsa, ben de onlarla şaka yapacağım."
"Şimdi Roo, sevgilim," dedi, Piglet’i cebinden çıkarırken. "Yatma zamanı."
"Aha!" dedi Piglet, Korkunç Yolculuğu’ndan sonra elinden geldiğince. Ama çok iyi bir "Aha!" değildi ve Kanga ne anlama geldiğini anlamış gibi görünmedi.
"Önce banyo," dedi Kanga neşeli bir sesle.
"Aha!" dedi Piglet tekrar, endişeyle diğerlerini arayarak. Ama diğerleri orada değildi. Tavşan, kendi evinde Küçük Roo ile oynuyordu ve onu her dakika daha çok seviyordu, Pooh ise Kanga gibi davranmaya karar vermişti ve hâlâ Ormanın tepesindeki kumlu yerde zıplama pratiği yapıyordu.
"Bu akşam soğuk bir banyo yapmak iyi bir fikir olur mu, emin değilim," dedi Kanga, düşünceli bir sesle. "İster misin, Roo, sevgilim?"
Hiç banyodan hoşlanmamış olan Piglet, uzun ve öfkeli bir ürpertiyle titredi ve olabildiğince cesur bir sesle dedi:
"Kanga, artık acıyı konuşma zamanı geldiğini görüyorum."
"Komik küçük Roo," dedi Kanga, banyo suyunu hazırlarken.
"Ben Roo değilim," dedi Piglet yüksek sesle. "Ben Piglet’im!"
"Evet, sevgilim, evet," dedi Kanga, onu sakinleştirerek. "Ve Piglet’in sesini taklit ediyor! Ne kadar zeki," diye devam etti, dolaptan büyük bir sarı sabun çıkardı. "Sonra ne yapacak acaba?"
"Göremiyor musun?" diye bağırdı Piglet. "Gözlerin yok mu? Bana bak!"
"Bakıyorum, Roo, sevgilim," dedi Kanga biraz sertçe. "Ve sana dün yüz ifadeleri yapmamayı söylediğimi biliyorsun. Piglet’in yüzünü taklit etmeye devam edersen, büyüyünce Piglet gibi olacaksın — ve sonra ne kadar üzülürsün düşün. Hadi bakalım, banyoya gir ve bir daha sana bununla ilgili konuşmak zorunda kalmayayım."
Piglet nerede olduğunu fark etmeden banyoya girmişti ve Kanga onu büyük, köpüklü bir bezle iyice ovalıyordu.
"Ayy!" diye bağırdı Piglet. "Bırakın çıkayım! Ben Piglet’im!"
"Ağzını açma, sevgilim, yoksa sabun girer," dedi Kanga. "İşte! Ne demiştim sana?"
"Sen—sen—bunu bilerek yaptın," diye kekeliyordu Piglet, konuşabildiği anda… ve sonra yanlışlıkla bir ağız dolusu daha köpüklü bez yuttu.
"Doğru, sevgilim, hiçbir şey deme," dedi Kanga, ve bir dakika içinde Piglet banyodan çıkarıldı ve havluyla kurulanıyordu.
"Şimdi," dedi Kanga, "işte ilacın, sonra yatağa."
"I-ı-ilaç mı?" dedi Piglet.
"Büyüyüp güçlü olman için, sevgilim. Küçük ve zayıf olmak istemezsin, değil mi Piglet? O zaman!"
O sırada kapıda bir tıklama oldu.
"Gel," dedi Kanga, ve Christopher Robin içeri girdi.
"Christopher Robin, Christopher Robin!" diye bağırdı Piglet. "Kanga’ya kim olduğumu söyle! Sürekli Roo dedi. Ben Roo değilim, değil mi?"
Christopher Robin onu dikkatle inceledi ve başını salladı.
"Roo olamazsın," dedi, "çünkü az önce Roo’yu Tavşan’ın evinde oynarken gördüm."
"Vay canına!" dedi Kanga. "Düşünsene! Ben böyle bir hata yapıyorum."
"İşte bak!" dedi Piglet. "Sana demiştim. Ben Piglet’im."
Christopher Robin tekrar başını salladı.
"Oh, Piglet değilsin," dedi. "Piglet’i iyi tanıyorum, ve tamamen farklı bir renk."
Piglet, bunun sebebinin daha yeni banyo yaptığı olduğunu söylemek istedi, sonra belki söylemeyeceğini düşündü ve başka bir şey söylemek için ağzını açarken, Kanga ilaç kaşığını yerleştirdi, sonra sırtını okşayarak ilacın alışıldığında oldukça hoş bir tat olduğunu söyledi.
"Biliyorum Piglet olmadığını," dedi Kanga. "Kim olabileceğini merak ediyorum."
"Belki Pooh’un bir akrabasıdır," dedi Christopher Robin. "Bir yeğen mi, amca mı, yoksa bir başka akraba mı?"
Kanga bunun muhtemelen doğru olduğunu kabul etti ve ona bir isim vermeleri gerektiğini söyledi.
"Adını Pootel koyacağım," dedi Christopher Robin. "Kısaca Henry Pootel."
Ve tam isim kararlaştırıldığı anda, Henry Pootel, Kanga’nın kollarından kıvrılıp yere zıpladı. Büyük bir sevinçle, Christopher Robin kapıyı açık bırakmıştı. Henry Pootel Piglet, hiç bu kadar hızlı koşmamıştı ve evine oldukça yaklaşana kadar durmadı. Ama yüz yardadan sonra durdu ve geri kalan yolu yuvarlanarak gitti, böylece kendi güzel rahat rengini tekrar kazandı…
Böylece Kanga ve Roo Ormanda kaldılar. Ve her Salı Roo, büyük arkadaşı Tavşan ile gününü geçiriyor; her Salı Kanga, büyük arkadaşı Pooh ile gününü geçiriyor, ona zıplamayı öğretiyor; ve her Salı Piglet, büyük arkadaşı Christopher Robin ile gününü geçiriyordu. Böylece hepsi tekrar mutlu oldular.
