Bir gün güneş Orman’ın üzerinde geri geldiğinde, mayıs kokusunu da beraberinde getiriyor ve Orman’ın tüm dereleri kendi güzel şekillerini bulmanın mutluluğuyla şırıldıyordu, küçük göletler gördükleri hayatı ve yaptıkları büyük işleri hayal ediyordu. Ormanın sıcak ve sessiz ortamında guguk kuşu dikkatlice sesini deniyor ve hoşuna gidip gitmediğine bakıyordu; orman güvercinleri ise tembel ve rahat tavırlarıyla hafifçe kendi kendilerine şikayet ediyordu; ama çok da önemli değildi. İşte böyle bir günde Christopher Robin özel bir şekilde ıslık çaldı ve Owl, ne istendiğini görmek için Yüz Acre Ormanı’ndan uçup geldi.
"Owl," dedi Christopher Robin, "bir parti vereceğim."
"Öyle mi?" dedi Owl.
"Ve bu özel bir parti olacak, çünkü Pooh’un Piglet’i selden kurtarmak için yaptığı şey yüzünden."
"Ah, bunun için mi?" dedi Owl.
"Evet, bu yüzden Pooh’a ve diğer herkese mümkün olduğunca çabuk söyle, çünkü yarın olacak."
"Ah, olacak mı?" dedi Owl, yine de elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışarak.
"Yani gidecek ve onlara söyleyecek misin, Owl?"
Owl çok bilge bir şey söylemeyi düşündü ama söyleyemedi, bu yüzden diğerlerine söylemek için uçtu. Ve ilk söylediği kişi Pooh oldu.
"Pooh," dedi, "Christopher Robin bir parti veriyor."
"Ah!" dedi Pooh. Owl’un başka bir şey söylemesini beklediğini görünce, "Pembe şekerli küçük kekler olacak mı?" dedi.
Owl, pembe şekerli küçük keklerden bahsetmenin kendisine yakışmadığını hissetti ve Pooh’a Christopher Robin’in tam olarak ne dediğini anlattı, sonra Eeyore’un yanına uçtu.
"Benim için bir parti mi?" diye düşündü Pooh kendi kendine. "Ne kadar harika!" Ve diğer tüm hayvanların bunun özel bir Pooh Partisi olduğunu bilip bilmediğini merak etmeye başladı, Christopher Robin’in onlara Yüzen Ayı’yı, Pooh’un Beynini ve icat ettiği tüm harika gemileri anlatıp anlatmadığını düşündü, ve herkes unutmuş olsaydı ve kimse partinin ne için olduğunu tam olarak bilmeseydi ne kadar kötü olurdu diye düşünmeye başladı; ve ne kadar çok böyle düşündükçe, parti zihninde bir rüya gibi karıştı. Ve rüya kafasında kendini bir tür şarkı haline getirene kadar tekrar etmeye başladı.
ENDİŞELİ POOH ŞARKISI:
Pooh için 3 Şeref!
(Kimin için?)
Pooh için—
(Neden, ne yaptı?)
Biliyorsun sanmıştım;
Arkadaşını ıslanmaktan kurtardı!
Ayı için 3 Şeref!
(Nerede?)
Ayı için—
Yüzme bilmezdi,
Ama onu kurtardı!
(Kimi kurtardı?)
Ah, dinle!
Pooh’dan bahsediyorum—
(Kimin?)
Pooh’dan!
(Unutmaya devam ettiğim için üzgünüm).
Eh, Pooh Dev Beyinli Bir Ayıydı
(Sadece tekrar söyle!)
Dev beyinli—
(Ne dev?)
Çok yedi,
Ve yüzme bilip bilmediğini bilmiyorum,
Ama yüzebildi
Bir tür teknede
(Hangi türde?)
Eh, bir tür tencerede—
Öyleyse ona üç koca alkış verelim
(Ve umalım ki uzun yıllar bizimle olsun,
Sağlık, bilgelik ve zenginlik içinde büyüsün!)
Pooh için 3 Şeref!
(Kimin için?)
Pooh için—
Ayı için 3 Şeref!
(Nerede?)
Ayı için—
Harika Winnie-the-Pooh için 3 Şeref!
(Söyle, biri bana—NE YAPTI?)
Bu sırada Owl, Eeyore ile konuşuyordu.
"Eeyore," dedi Owl, "Christopher Robin bir parti veriyor."
"Çok ilginç," dedi Eeyore. "Sanırım bana ezilmiş küçük parçaları gönderecekler. Nazik ve Düşünceli. Hiç önemli değil, bahsetme."
"Senin için bir davetiye var."
"Nasıl bir şey?"
"Bir davetiye!"
"Evet, duydum. Kim bıraktı?"
"Bu yiyecek değil, seni yarınki partiye davet ediyor."
Eeyore yavaşça başını salladı.
"Demek Piglet. Heyecanlı kulaklı küçük arkadaş. O Piglet. Ona söyleyeceğim."
"Hayır, hayır!" dedi Owl, oldukça titiz bir şekilde. "Sana!"
"Emin misin?"
"Elbette eminim. Christopher Robin 'Hepsine söyle! Hepsine.' dedi."
"Eeyore hariç hepsine mi?"
"Her birine," dedi Owl somurtarak.
"Ah!" dedi Eeyore. "Sanırım bir hata, ama yine de gelirim. Sadece yağmur yağarsa beni suçlama."
Ama yağmur yağmadı. Christopher Robin uzun tahta parçalarından uzun bir masa yaptı ve hepsi etrafına oturdu. Christopher Robin bir uçta oturdu, Pooh diğer uçta, bir taraflarında Owl, Eeyore ve Piglet vardı, diğer taraflarında Rabbit, Roo ve Kanga vardı. Ve Rabbit’in tüm arkadaşları ve akrabaları çimenlerin üzerine yayıldı ve birinin onlarla konuşmasını, bir şey düşürmesini ya da saati sormasını umutla bekledi.
Roo’nun katıldığı ilk partiydi ve çok heyecanlıydı. Oturur oturmaz konuşmaya başladı.
"Merhaba, Pooh!" cıvıldadı.
"Merhaba, Roo!" dedi Pooh.
Roo biraz yerinde zıpladı ve sonra tekrar başladı.
"Merhaba, Piglet!" cıvıldadı.
Piglet, meşgul olduğu için sadece patisini salladı.
"Merhaba, Eeyore!" dedi Roo.
Eeyore karamsar bir şekilde başını salladı. "Yakında yağmur yağacak, görmez misin?" dedi.
Roo bakmaya çalıştı ve yağmur yağmadı, sonra dedi ki: "Merhaba, Owl!"—ve Owl nazikçe "Merhaba, küçük dostum," dedi ve Christopher Robin’e, tanımadığı bir arkadaşına neredeyse olacak bir kazayı anlattı, Kanga Roo’ya dedi ki, "Önce sütünü iç sevgilim, sonra konuş." Roo sütünü içerken ikisini birden yapabileceğini söylemeye çalıştı... ve uzun bir süre sırtına vurulup kurulandı.
Yeterince neredeyse yedikleri sırada, Christopher Robin kaşığıyla masaya vurarak herkesi susturdu, Roo hariç, o ise yüksek bir hıçkırık atağını bitiriyordu ve sanki Rabbit’in bir akrabasıymış gibi görünmeye çalışıyordu.
"Bu parti," dedi Christopher Robin, "birinin yaptığı şey yüzünden bir parti ve hepimiz kimin olduğunu biliyoruz, ve bu onun partisi, yaptığı şey yüzünden, ve onun için bir hediyem var, işte burada." Sonra biraz elini dolaştırdı ve fısıldadı: "Nerede?"
Ona bakarken, Eeyore etkileyici bir şekilde öksürdü ve konuşmaya başladı.
"Arkadaşlar," dedi, "garip şeyler dahil, partime geldiğiniz için çok memnun oldum, ya da belki de şimdiye kadar memnun oldum demeliyim. Benim yaptığım hiçbir şey değildi. Sizden herhangi biri—Rabbit, Owl ve Kanga hariç—aynı şeyi yapardı. Ah, ve Pooh. Elbette Piglet ve Roo’ya yorumlarım uygulanmaz, çünkü onlar çok küçük. Hepiniz aynı şeyi yapardınız. Ama işte ben yaptım. Söylemeye gerek yok, Christopher Robin’in şu an aradığı şeyi almak amacıyla değil,"—ön ayağını ağzına götürdü ve yüksek bir fısıltıyla dedi ki, "Masanın altını dene"—"yaptım ama çünkü hepimizin yardım edebileceğimizi hissettim. Hepimizin yapması gerektiğini hissediyorum——"
"H—hup!" dedi Roo kazara.
"Roo, tatlım!" dedi Kanga azarlar gibi.
"Ben miydim?" diye sordu Roo, biraz şaşkın.
"Eeyore ne hakkında konuşuyor?" diye fısıldadı Piglet, Pooh’a.
"Bilmiyorum," dedi Pooh, biraz üzgün bir şekilde.
"Bu senin partin sanmıştım."
"Bir zamanlar öyleydi. Ama sanırım artık değil."
"Bence seninki olmalıydı Eeyore’unkinden," dedi Piglet.
"Ben de öyle," dedi Pooh.
"H—hup!" dedi Roo tekrar.
"DE—DE—DE—DEDİĞİM GİBİ," dedi Eeyore yüksek ve ciddi bir şekilde, "dediğim gibi, çeşitli Yüksek Sesler tarafından kesildiğimde, hissediyorum ki——"
"İşte burada!" diye bağırdı Christopher Robin heyecanla. "Saçma eski Pooh’a verin. Pooh için."
"Pooh için mi?" dedi Eeyore.
"Elbette. Dünyanın en iyi ayısı."
"Bunu tahmin edebilirdim," dedi Eeyore. "Sonuçta kimse şikayet edemez. Arkadaşlarım var. Sadece dün biri benimle konuştu. Geçen hafta mıydı yoksa ondan önce mi, Rabbit bana çarptı ve 'Tüh!' dedi. Sosyal Turlar. Hep bir şeyler oluyor."
Kimse dinlemiyordu, çünkü hepsi "Aç, Pooh," "Ne bu, Pooh?" "Biliyorum ne olduğunu," "Hayır, bilmiyorsun" gibi yardımlaşan yorumlar yapıyordu. Ve elbette Pooh mümkün olduğunca hızlı açıyordu, ama ipi kesmeden, çünkü küçük bir ip parçasının ne zaman işe yarayacağını asla bilemezsin. Sonunda açıldı.
Pooh gördüğünde neredeyse düşüyordu, çok sevindi. Özel Bir Kalem Kutusu’ydu. İçinde "B" Ayı için, "HB" Yardımcı Ayı için, "BB" Cesur Ayı için işaretli kalemler vardı. Kalemleri açmak için bir bıçak, yanlış yazdıklarını silmek için silgi, kelimelerin yürüyebileceği çizgileri çizmek için cetvel, cetvelde inçler ve özel şeyler söylemek için mavi, kırmızı ve yeşil kalemler vardı. Ve tüm bu güzel şeyler, tık diye kapanan özel kutunun küçük ceplerindeydi. Ve hepsi Pooh içindi.
"Ah!" dedi Pooh.
"Ah, Pooh!" dedi diğer herkes Eeyore hariç.
"Teşekkür ederim," diye mırıldandı Pooh.
Ama Eeyore kendi kendine dedi ki: "Bu yazı işleri. Kalemler ve diğer şeyler. Abartılmış, bana sorarsanız. Saçma şeyler. Hiçbir işe yaramıyor."
Sonrasında, hepsi Christopher Robin’e "Hoşça kal" ve "Teşekkür ederim" dedikten sonra, Pooh ve Piglet uzun süre sessizce birlikte eve yürüdüler, altın akşam ışığında düşünceli bir şekilde.
"Sabah uyandığında, Pooh," dedi Piglet sonunda, "kendine söylediğin ilk şey ne oluyor?"
"Kahvaltıda ne var?" dedi Pooh. "Sen ne diyorsun, Piglet?"
"Ben, acaba bugün heyecan verici ne olacak?" dedi Piglet.
Pooh düşünceli bir şekilde başını salladı.
"Aynı şey," dedi.
"Peki ne oldu?" diye sordu Christopher Robin.
"Ne zaman?"
"Ertesi sabah."
"Bilmiyorum."
"Bazen düşünüp bana ve Pooh’a anlatabilir misin?"
"Eğer çok istersen."
Pooh ister," dedi Christopher Robin.
Derin bir iç çekti, ayısını bacağından kaldırdı ve Winnie-the-Pooh’u peşinden sürükleyerek kapıya yürüdü. Kapıda döndü ve dedi ki: "Beni banyomu yaparken görmeye mi geliyorsun?"
"Belki gelirim," dedim.
"Pooh’un kalem kutusu benimkinden daha iyi miydi?"
"Aynıydı," dedim.
Başını salladı ve çıktı ... ve bir an sonra Winnie-the-Pooh’un yukarı merdivenlerden—bum, bum, bum—gittiğini duydum.
