Bir zamanlar üç keçi vardı, kendilerini şişmanlatmak için tepeye çıkacaklardı ve hepsinin adı "Gruff" idi.
Yol boyunca geçmeleri gereken bir çağlayan nehrin üzerinde bir köprü vardı; ve köprünün altında gözleri tabak büyüklüğünde ve burnu bir körüğe uzunluğunda büyük ve çirkin bir trol yaşıyordu.
Önce en küçük Keçi Gruff köprüyü geçmek için geldi.
“Tak, tak, tak, tak!” diye seslendi köprü.
“Köprümden kim geçiyor?” diye kükredi trol.
“Ah, sadece ben, en küçük Keçi Gruff, ve tepeye çıkıp kendimi şişmanlatacağım,” dedi keçi, çok küçük bir sesle.
“Şimdi seni yiyeceğim,” dedi trol.
“Ah, hayır! Lütfen beni yeme. Ben çok küçüğüm,” dedi keçi. “Biraz bekle, ikinci Keçi Gruff gelsin. O çok daha büyük.”
“Pekala, yoluna devam et,” dedi trol.
Biraz sonra ikinci Keçi Gruff köprüyü geçmek için geldi.
Tak, tak, tak, tak, tak, tak! diye seslendi köprü.
“Köprümden kim geçiyor?” diye kükredi trol.
“Ah, ben ikinci Keçi Gruff, ve tepeye çıkıp kendimi şişmanlatacağım,” dedi keçi, sesi artık çok küçük değildi.
“Şimdi seni yiyeceğim,” dedi trol.
“Ah, hayır! Beni yeme. Büyük Keçi Gruff gelsin biraz bekle. O çok daha büyük.”
“Pekala! Yoluna devam et,” dedi trol.
Tam o sırada büyük Keçi Gruff geldi.
Tak, tak, tak, tak, tak, tak! diye seslendi köprü, çünkü keçi o kadar ağırdı ki köprü altında gıcırdadı ve inledi.
“Köprümden kim geçiyor?” diye kükredi trol.
“Benim! Büyük Keçi Gruff,” dedi keçi, kendine özgü kaba ve boğuk bir sesle.
“Şimdi seni yiyeceğim,” diye kükredi trol.
“Gelin bakalım! İki mızrağım var,
Gözlerini kulaklarından çıkaracağım;
İki curling taşım da var,
Ve seni parçalara ayıracağım, kemiklerinle beraber.”
Bunu büyük keçi söyledi. Sonra trola saldırdı, boynuzlarıyla gözlerini çıkardı ve onu parçalara ayırıp şelalenin içine attı. Ardından tepeye çıktı. Orada keçiler o kadar şişmanladı ki, neredeyse eve yürüyemez oldular. Ve eğer yağları hâlâ düşmediyse, demek hâlâ şişmanlar; ve böylece,
Şıp, şıp, şop.
Masal burada biter.
